Boya Terimleri

Aramak istediğiniz kelimeyi yazınız:
Terim
Tanım
Başlangıçta çizgisel veya dallanmış yapılı olan en az iki polimerin, aktif kalan fonksiyonel grupları üzerinden tepkimeye girmeleri sonucu oluşurlar. Bu polimerleri oluşturan monomerlerin fonksiyonaliteleri 2’den küçük olamaz; ayrıca en az bir monomerin fonksiyonalitesinin en azından F=3 olması gerekir. Çapraz bağlanmış polimerler termoset yapılı olurlar.
Dallanma noktasında üç ya da daha çok sayıda polimer segmentinin birleştiği polimerlerin genel adıdır. Fonksiyonaliteleri F=2 olan, ancak fonksiyonel gruplardan en az birinin, dallanmaya yol açacak biçimde, orta bölümlerinde konuşlandığı monomerlerin tepkimesi sonucunda oluşurlar. Adımlı büyüme polimerleşmesinde çok az miktarda F=3 olan monomer kullanılır. Katılma yolu polimerleşmede ise çok az F≥4 olan bir monomer veya dallanmaya yatkın başlatıcı kullanılmaktadır. Sık rastlanan bazı dallanmış polimer tipleri aşağıda gösterilmiştir:

Dallanmış polimerler termoplastik veya termoset olabilirler.
Tekrarlanan birimleri florlu bileşikler içeren polimerlerin genel adı. Yüksek ısıl direnç, kimyasal direnç ve dış ortam dirençlerine sahip organik kaplamaların üretiminde kullanılan bu polimerlerin başında politetrafloroetilen (PTFE), polivinilidendiflorür (PVDF veya PVF2), polivinilidenflorür (PVF) sayılmalıdır.
Silikon yapılı başlatıcının, büyüyen iki zincirin ucunu, veya monomerle büyüyen zincir ucunu, büyüme süreci boyunca dönüşümlü olarak aktiflemesi sonucunda, polimerin farklı uçlardan yürümesi sonucunda gerçekleşen bir süreçtir. Grup aktarım polimerleşmesinde kullanılan monomerlerin karbonil veya nitril gruplarını içermesi gerekir. Bu şekilde büyüyen polimerlere canlı polimerler de denir.
Bir polimer, tek bir monomerin (Örneğin A’nın) tekrarlanmasıyla (-AAAAA- gibi) büyüyorsa, homopolimer adını alır (Örneğin, polietilen, polipropilen gibi).
Poliizosiyanat monomerlerinin, sahip oldukları izosiyanat (NCO) gruplarının bir kısmı üzerinden kendi türdeşleriyle veya poliollerle tepkimeye girerek oluşturdukları NCO fonksiyonlu bileşiklerin genel adı (Örn: Toluendiizosiyanat ve trimetilol propan prepolimerleri, hekza metilendiizosiyanatın biüreleri, izoforon diizosiyanat ve suyun prepolimerleri gibi).
Doymamışlık içeren reaktif moleküllerin, başlatıcı (initiator) olarak anılan kimyasallar yardımıyla aktifleşerek, doymamışlıkları üzerinden eklenme suretiyle katılmaları sonucu polimerleşmeleridir. Katılma yoluyla polimerleşme süreci dört aşamadan oluşur: başlangıç, ilerleme, zincir aktarımı, sonlanma. Başlatıcının etkisiyle, serbest radikal veya organik katyon ya da organik anyon oluşturan reaktif moleküllerin yol açtığı katılma polimerleşmeleri, sırasıyla şu özel isimlerle anılır: Serbest radikal polimerleşmesi, katyonik polimerleşme, anyonik polimerleşme.
Bir polimerin tekrarlanan kimyasal birimleri, birden fazla çeşitteyseler (örneğin A, B gibi), oluşan –ABABAB– veya –AAABBBAAA– biçimli polimerlere kopolimer adı verilir (örn. etilen vinilasetat kopolimeri).
Monomer adı verilen çok sayıda birimin, kovalent bağlarla birleşmek ve genellikle yinelenen yapılar oluşturmak suretiyle meydana getirdiği büyük molekül.
Bir ya da bir kaç ucunda pigment ilgisi yüksek grupların bulunduğu, polimerik dallı/zincirli gövdesinin de boya bağlayıcı ve çözgenleriyle uyuşurluğunun yüksek olduğu dispersiyon katkıları. Polimerik dispersiyon katkıları, büyük molekülleriyle, tutundukları pigmentin çevresinde, diğer pigmentlerin yaklaşmasını engelleyen bir tabaka oluştururlar. Dolayısıyla, uzaysal engellemeyle dispersiyon kararlılığı sağlarlar.
Polimerik yapıda olup, boyaya kesmeyle incelen bir reolojik yapı kazandırırlar. Polimerik kalınlaştırıcılar, kendi molekülleriyle bağlayıcının polimerik dallarının birbirlerine dolanması sonucunda, sıvı boya kütlesi içinde bir ağ oluşturarak pigment çökmesini de, boya akmasını da önlerler. Üzerlerinde O ve N atomları bulunan polimerik kalınlaştırıcılar, ayrıca, hidrojen bağları yaparak tiksotropik özellik de oluştururlar.
Katılma (addition) yoluyla polimerleşmenin en yaygın türüdür. Polimerleşecek birim, başlatıcı (initiator) olarak anılan kimyasalın etkisiyle, serbest radikal haline geçerek aktifleşir ve polimerleşme sürecini başlatır.
Küçük polimer damlacıklarının, emülsiyon katkıları (emülgatörler) kullanılarak, su içindeki kararlı asıltılarıdır. Polimerleşme, ham maddelerin oluşturduğu damlacıkların içinde gerçekleşirse, oluşan emülsiyona “birincil emülsiyon” denir; evvelce oluşan polimerin çözgen içinde çözünmesiyle oluşan çözelti, su içinde damlacıklar halinde askıda tutularak emülsifiye ediliyorsa, oluşan emülsiyona “ikincil emülsiyon” adı verilir.
Polimerleşme boyunca oluşan tepkimelerde yarı ürün olarak genellikle su molekülü oluştuğu için sürece bu isim verilir. Yoğuşma polimerleşmesinde, baştan itibaren polimerleşmenin her aşamasında, önce iki molekülün tepkimesinden, polimerleşme sırasında tekrarlanacak yapısal birim oluşur, sonra bu yapısal birim zincire eklenir. Yoğuşma polimerleşmesine, bu nedenle, “adımlı büyüme polimerleşmesi” de denir.
Çizgisel ya da lineer polimerler olarak da anılırlar. Düz bir zincir biçimindedir. Fonksiyonalitesi F=2 olan monomerlerden oluşurlar. Genellikle termoplastik karakterli olurlar.
Terim
Tanım
Crosslinked polymers are formed by the reaction of at least two initially linear or branched polymers over their active functional groups. Functionalities of the monomers constituting these polymers cannot be less than 2, and at least one of the monomers should have a functionality of F=3 or more. Crosslinked polymers are of thermosetting nature.
General name for polymers having three or more polymer segments connected to a branch point. They are formed by reaction of di-functional monomers bearing at least one of their functional groups on their central parts allowing branching. For step growth polymerization, small amounts of monomers with F=3 is used. For addition polymerization, small amounts of initiators with tendency to branch or monomers with F≥4 are used. Some common branched polymer types are shown below:

Branched polymers can be of thermoplastic or thermosetting nature.
General name for polymers, structural units of which contain fluoro compounds. Polytetra fluoroethylene (PTFE), polyvinylidendifloride (PVDF or PVF2) and polyvinylidenfloride (PVF) can be mentioned among the main fluoropolymers that are used in organic coatings having superior thermal resistance, chemical resistance and outdoor durability.
Type of polymerization that allows growth of the polymer chain on different ends as a result of a silicone structured initiator activating alternating ends of polymer chain in turns or activating ends of two separate chains in turns during growth. Monomers used in group transfer polymerization should contain carbonyl or nitrile groups. Such growing polymers are also called living polymers.
A polymer is called a homopolymer if it grows by repetition of a single monomer (e.g., -AAAAA-, A being the monomer). Examples are polyethylene, polypropylene etc.
General name for compounds, having NCO functional groups, formed by reaction of polyisocyanate monomers with their own kind or with polyols over some of their isocyanate (NCO) groups (e.g., Toluenediisocyanate and trimethylol propane prepolymers, biurets of hexamethylenediidocyanate, isophorone diisocyanate and water prepolymers etc.).
Polymerization of unsaturated reactive molecules by addition over their unsaturated sections via activation by chemicals, also known as initiators. Addition polymerization is comprised of four steps: Initiation, propagation, chain transfer and termination. Addition polymerization reactions forming free radicals, organic cations or organic anions via initiators are named as follows: Free radical polymerization, Cationic polymerization, Anionic polymerization.
Polymers having more than one type of repetitive units such as –ABABAB– or –AAABBBAAA–, where A and B are two separate units. (e.g., ethylene vinyl acetate copolymer)
A large molecule composed of numerous number of repeating structural units called monomers typically connected by covalent chemical bonds.
Dispersion additives having a branched/chained backbone which is compatible with paint resins and solvents in addition to having pigment affinic groups. Owing to their large molecules, polymeric dispersing additives form a layer around the pigment molecule they attach to so that other pigments are prevented from coming close. Therefore, they provide dispersion stabilization by steric hindrance.
Polymeric thickeners are polymeric in nature and impart shear-thickening to the paint. They prevent pigment settling and sagging by forming a network in wet paint by entangling themselves with polymer branches of the resin. Since polymeric thickeners contain oxygen and nitrogen atoms, they impart thixotropy to paint by forming hydrogen bonds.
The most common type of addition polymerization. Monomers transform into free radicals and become activated with the help of an initiator and the polymerization starts.
Waterborne emulsion polymers are suspensions of small polymer droplets which are stabilized by emulsifiers in water. If the polymerization occurs in the droplets formed by raw materials, the emulsion is called “primary emulsion”. If the solution of a solventborne polymer is emulsified in water, than it is called “secondary emulsion”.
Since water is formed as a side product during this type of polymerization reaction, it is called condensation polymerization. In condensation polymerization, starting from the initiation, in every step during the polymerization, a repeatable unit forms from the reaction of two molecules and this structural unit combines to the chain. Therefore, condensation polymerization is also called “step-growth polymerization”.
They are called as linear polymers as well. Their structure is a linear chain. They are composed of monomers with double functionality (F=2). Typically, they are of thermoplastic type.