Toplu değirmenler, genellikle, 20–30 mm çaplarındaki çelik ya da seramik topların, merkezi etrafında dönen silindirik tambur içindeki pigmentleri ezmesi ilkesiyle çalışırlar. Toplu değirmenler çekiçleme ve ovalama etkilerinin birlikte hakim olduğu başlıca değirmen tipini oluştururlar. Ancak, işletme içinde işgal ettikleri alanların büyüklüğü, ezme sürelerinin uzunluğu ve değişken parti büyüklüklerindeki üretimlere uyumunun sınırlı olması nedeniyle giderek kullanımdan kalkmaktadırlar.
